Witaminy to jedne z najważniejszych składników odżywczych dla organizmu, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, mimo że nie są składnikami budulcowymi ani nie dostarczają energii. Stanowią nieodłączną część codziennej diety, ponieważ organizm nie jest w stanie ich samodzielnie zsyntezować.
Witaminy znane są od zaledwie 100 lat dzięki polskiemu biochemikowi Kazimierzowi Funkowi. Jako pierwszy wprowadził pojęcie “witamina” na określenie substancji, którą wyizolował z otrąb ryżowych. Odkrycie witamin umożliwiło niemal całkowite wyeliminowanie chorób jak szkorbut, beri-beri, pelagra czy krzywica. Umożliwiło to również wprowadzenie nowej dziedziny – żywienie człowieka a także było przełomem, który zmienił naukę i poglądy na temat dietoprofilaktyki oraz dietoterapii chorób.
Odkrycie witamin jako czynnika
Dopiero w połowie XIX wieku, naukowcy zaczęli zauważać, że brak niektórych składników odżywczych w diecie może powodować różnego rodzaju schorzenia. W 1881 roku Georges-Fernand Widal, zauważył, że ludzie, którzy jedzą zbyt mało mięsa, chorują na anemię. W 1905 roku niemiecki lekarz, Wilhelm Stepp stwierdził, że brak surowicy mlecznej w diecie może wywoływać szkorbut.
Również w 1905 roku angielski naukowiec William Fletcher ustalił, że usuwanie z żywności specjalnych czynników, zwanych witaminami, prowadzi do chorób. Doktor Fletcher dokonał odkrycia w czasie badania przyczyn choroby beri-beri. Ustalił, że spożywanie nieoszlifowanego ryżu zapobiega tej chorobie, podczas gdy jedzenie ryżu polerowanego już nie. Fletcher podejrzewał, że w łusce ryżu usuniętej w czasie procesu polerowania znajdują się specjalne składniki odżywcze, które odgrywały kluczową rolę.